In 2017 en in 2019 maakte ik een periode van werkzoekend zijn mee. Eind 2016 verliet ik na 23 jaar mijn eerste werkgever, nadat de zoveelste grote reorganisatie een streep door mijn functie zette. Het was mijn eigen keuze het bedrijf te verlaten, na 23 jaar wilde ik wel eens weten hoe de wereld er buiten het bedrijf uit zag.

In die periode van werkzoekend zijn, werd uit mijn omgeving al geregeld de vraag gesteld “Waarom begin je niet voor jezelf? Dat zou je hartstikke goed kunnen.”. En telkens wimpelde ik die vraag weg met het argument “Nee joh, niks voor mij! Veel te veel onzekerheid.”. Terwijl ik eigenlijk wel heel zeker wist dat ik niet meer door mijn werkgever geleefd wilde worden, niet meer doorlopend klussen hoefde te doen die ik niet leuk vond, die ver van mij afstonden. Waarom ik ze toch deed? Plichtsgetrouw, loyaliteit, verantwoordelijkheid, samenwerken met toffe collega’s en tussen de niet-leuke klussen zaten ook geregeld wel leuke klussen. En het was niet zo dat de klussen te moeilijk waren of dat ik ze niet aankon. Dat was het probleem niet.

Ik stapte toch weer in een loondienst functie, terwijl in mijn achterhoofd echt wel stemmetjes riepen “Nee, niet doen! Dit klopt niet!”. Ik stapte in een functie met kenmerken waarvan ik eigenlijk “zeker wist” dat ik die niet meer wilde, maar ja, ik had weer een baan, ik hoorde weer ergens bij. Van sommige delen van de functie wist ik dat ik dat wel goed zou kunnen. In de twee jaar bij de werkgever veranderde de functie zodanig van invulling en structuur dat werkgever en ik besloten dat het voor alle partijen beter zou zijn als onze wegen zouden scheiden. Dat was in mei 2019. Mijn tweede periode van werkzoekend zijn begon.

Tja, en wat nu? Ik wist heel goed te verwoorden wat ik echt niet meer zou willen in een nieuwe werkkring. Wat wilde ik dan wel? Wat zocht ik dan wel? Dat kon ik niet zo goed onder woorden brengen. Stichting De Broekriem (nu JobOn) bood me de mogelijkheid, net als tijdens vorige werkzoekende periode, de rol van vrijwillig eventmanager te vervullen. En die rol vond ik heerlijk! Events voor mede-werkzoekenden bedenken en organiseren, samenwerken met andere eventmanagers. En dat alles vanuit positieve energie met gemotiveerde en enthousiaste mensen. Hier werd ik echt weer blij van.

Ik greep ook de kans en tijd aan om veel netwerkgesprekken te voeren met uiteenlopende experts uit mijn netwerk. Mensen in interessante branches, zoals media, mensen in interessante rollen en dat waren vrijwel allemaal zelfstandig ondernemers. Langzaam aan begon me in verschillende social media de term “virtual assistant” op te vallen. “Mmmm, dit klinkt heel leuk. Waarom heb ik hier niet eerder over gehoord? Dit klinkt helemaal naar iets voor mij!”. En toen kwam het koffiegesprek dat het vlammetje op de juiste manier heeft aangewakkerd en lucht heeft gegeven. Patrick Hesse, al jaren zelfstandig ondernemer als fotograaf en ik ken hem vanuit mijn rol als Office Manager bij SMC De Bron. Patrick sport daar en helpt de praktijk regelmatig met het maken van promotiefilmpjes en foto’s. Tijdens ons koffiegesprek wist Patrick exact boven tafel te krijgen waar ik blij van word en hij koppelde mijn antwoorden en wensen aan het ondernemerschap in een “virtual assistant achtige” rol. Hij adviseerde me enkele personen uit onze lokale gemeenschap om mee te sparren en hij had hele goede tips voor me hoe het ondernemerschap vanuit hier vorm te geven. Bovenal gaf hij me met zijn enthousiasme en “motivational speech” een enorme duw in de rug. Die koffie heb ik met heel veel liefde en een grote grijns op mijn gezicht betaald. Ik word zelfstandig ondernemer als Virtual Assistant. Het plan was geboren! Maar nu nog concrete vorm geven, invullen en uitvoeren!

Intussen nam het coronavirus Nederland in de houtgreep en kregen we te maken met allerlei beperkende maatregelen. Toen al bleek de kracht van de Virtual Assistent gemeenschap en ook van Stichting JobOn, alles was razendsnel online te doen. Via social media kwam ik enkele ervaren VA’s en opleiders van VA’s op het spoor en met deze dames voerde ik koffiegesprekken, met als twee belangrijkste Hanneke Wessel van VA School en Nicole Bunschoten van haar eigen academy. Ook mijn JobOn (voorheen De Broekriem) netwerk was ideaal om geschikte sparringpartners te vinden, waaronder Marco Den Hartog, een ervaren business coach. Uit mijn eigen netwerk sprak ik Joyce Scheijen, een lifecoach mt speciale aandacht voor ondernemers en Jorn Meessen, gespecialiseerd in vormgeving en ontwerp van onder andere websites en logo’s. Dit geeft aan hoe serieus en concreet mijn idee al werd. In deze periode organiseerde JobOn enkele events over ondernemerschap en ook specifiek over het vak van VA en die events volgde ik met veel interesse. Eventmanager Danielle Vrolijk wordt zelf VA en zij organiseerde een event met als sprekers de dames van Elle Office Support. Zij gaven veel inside information over het vak van VA, keuzes waar je voor kunt komen te staan hoe je eigen VA schap in te richten. Ik kreeg heel veel waardevolle informatie over het zelfstandig ondernemerschap en over het vakgebied van Virtual Assistant. En ook werd mijn voormalige onzekerheid rondom het ondernemerschap getoetst en op waarde ingeschaald in het geheel. Die onzekerheid is te managen. Ok, er is altijd een mate van onzekerheid, maar dat is bij een baan in loondienst tegenwoordig niet veel anders. Dus dat was geen reden meer om het niet te doen.  

Het UWV speelde natuurlijk ook een rol in dit geheel. Zij boden me de mogelijkheid gebruik te maken van de onderzoeksperiode en startperiode. Gedurende de onderzoeksperiode schreef ik mijn ondernemersplan. Dit dwong me goed naar mijn plan en naar mezelf te kijken. Ben ik wel geschikt als zelfstandig ondernemer? Hoe serieus is mijn idee? Is mijn idee haalbaar? Parallel aan dit traject startte ik mijn VA opleiding bij Nicole Bunschoten en dat bleek een perfecte combinatie. De opleiding leerde me stap voor stap als zelfstandig ondernemer te denken en werken, hielp me zaken in de goede volgorde op te pakken en daardoor werd het schrijven van het ondernemersplan veel gemakkelijker. Vanuit het UWV mocht ik in deze periode nog geen bedrijfsactiviteiten ontplooien, maar wel alles netjes voorbereiden en uitwerken. UWV keurde mijn plan goed en per 1 juni begon mijn startperiode en kon ik echt gaan starten. Dit is nu een week geleden en op mijn lanceringsberichten op de verschillende social media heb ik zoveel enthousiaste, warme, positieve reacties gekregen. Dat gaf mij een heel fijn en goed gevoel en een enorme energieboost. Deze beslissing en keuze voor zelfstandig ondernemerschap in de rol van Virtueel Assistent is goed!

× Hoe kan ik je helpen?